Podział oficerów pomiędzy dowództwo pułku, szwadron gospodarczy i kwatermistrzostwo był jedynie schematem mobilizacyjnym. Zwłaszcza w drugiej połowie września, kiedy zaplecze armijne brygad uległo likwidacji i brygady kawalerii stały się jednostkami samodzielnymi pod względem gospodarczym, zarówno szwadron gospodarczy jak i kwatermistrzostwo starały się być coraz bliżej I rzutu pułku. De facto tabor bojowy jak i kwatermistrzostwo wraz z tabor ciężki zlały sie w jeden pododdział dowodzony czasami przez jednego oficera, a zaopatrzeniem w żywność i furaż zajmowali się dowódcy szwadronów drogą zakupów (eksploracja terenu). Większość oficerów znajdowała się wówczas w dowództwie pułku, lub byli przydzieleni w ramach uzupełnień do szwadronów lub dowodzili improwizowanymi dywizjonami.