WOJSKO POLSKIE - struktury organizacyjne

z 243

Regulamin piechoty - część I - ogólne zasady walki piechoty

Podczas redagowania dokumentu zmieniłem częściowo ortografię (na przykład zamiast czołga pisałem czołgu). Część starych wyrazów i zwrotów zachowałem. na przykład ciaśnin, czyli wąskich przejść

MINISTERSTWO SPRAW WOJSKOWYCH

REGULAMIN PIECHOTY

C Z Ę Ś Ć   I

OGÓLNE ZASADY WALKI PIECHOTY

 

ROZKAZ WPROWADZAJĄCY.

Zatwierdzam do użytku służbowego Regulamin Piechoty Cz. I. „Ogólne zasady walki piechoty“ (P.1./1933 - I)

Regulamin ten na tle „Ogólnej Instrukcji Walki“ ujmuje szczegółowo działania bojowe oraz przejawy życia wojennego piechoty na szczeblu pułku i batalionu, działających w związku, oraz niższych oddziałów działających w związku bądź samodzielnie.

Daje on młodszemu dowódcy piechoty od kompanii w dół całokształt zagadnień, jakie spotkać go mogą na wojnie i stanowi krótką encyklopedię niezbędnych wiadomości o innych broniach, dla ułatwienie racjonalnego współdziałania z nimi.

Dowódców wszystkich innych rodzajów broni obowiązuje przy prowadzeniu walki pieszej, oraz służy do pełnego zrozumienia działań piechoty, a tym samem do celowej współpracy na polu walki.

Regulamin ten wydaję jako tymczasowy. Muszą go dokładnie opanować wszyscy dowódcy piechoty, a oficerowie innych broni i służb muszą zapoznać się z nim, jako z regulaminem podstawowym.

Całkowita znajomość regulaminu obowiązuje wszystkich wymienionych oficerów od dnia 1.X.1933.

Dowódcy dywizyj zameldują mi przez Departament Piechoty do dnia 1.V.1934 roku ogólny stopień opanowania regulaminu przez swych podkomendnych, a do dnia 1.1.1935 przedstawią mi tą samą drogą szczegółowe uwagi i ewentualne wnioski co do treści regulaminu.

Stosowanie postanowień, dotyczących walki gazowej jest przewidziane tylko wtedy, jeżeli nasi przeciwnicy złamią umowy międzynarodowe i pierwsi użyją gazów.

Rozkaz niniejszy unieważnia wszelkie postanowienia regulaminów i instrukcji, niezgodne z „Regulaminem Piechoty Część 1“, przy czym anulowanie w całości tych regulaminów i instrukcji nastąpi po wydaniu dalszych części „Regulaminu Piechoty“.

W imieniu Ministra Spraw Wojskowych

I. Wiceminister FABRYCY     

generał dywizji           

Rozdział A. PODSTAWOWE CZYNNIKI WALKI PIECHOTY.

I. Siły moralne.

II. Charakterystyczne cechy walki piechoty.

Zasady ogólne.

Wykorzystanie terenu.

Zaskoczenie.

Działanie na skrzydła.

Ugrupowanie piechoty w walce.

III. Broń piechoty i jej ogień.

Rozdział B. INNE BRONIE W RAMACH WALKI PIECHOTY.

I. Artyleria.

Zasady ogólne.

Organizacja artylerii.

Łączność artylerii z piechotą.

Ognie artylerii związane bezpośrednio z walką piechoty.

Ognie natarcia.

Ognie obrony.

Artyleria piechoty.

II. Lotnictwo w ramach walki piechoty.

Zadania lotnictwa.

Współpraca lotnictwa z piechotą.

III. Obrona przeciwlotnicza.

IV. Gazy w ramach walki piechoty. Obrona przeciwgazowa.

Rodzaje gazów i napadów gazowych.

Obrona przeciwgazowa.

Użycie dymów bojowych.

V. Broń pancerna w ramach walki piechoty.

VI. Obrona przeciwpancerna.

Rozdział C.

I. Dowodzenie.

II Łączność.

Zasady łączności

Środki łączności.

III Obserwacja

IV Rozpoznanie

V. Ubezpieczenie.

Ogólne zasady ubezpieczenia.

Ubezpieczenie w marszu.

Ubezpieczenie na postoju.

ROZDZIAŁ D.

WALKA ODDZIAŁÓW PIECHOTY.

I. Natarcie.

Ogólna charakterystyka natarcia oddziałów piechoty.

Przygotowanie i organizacja natarcia.

Rozwinięcie do natarcia.

Natarcie do chwili szturmu.

Szturm

Walka wewnątrz ugrupowania nieprzyjaciela

Pościg

II. Obrona.

Ogólna charakterystyka obrony oddziałów piechoty.

Ubezpieczenie obrony.

Przebieg walki obronnej.

III. Wycofanie się z walki.

Odwrót.

IV. Opóźnianie ogniowe.

ROZDZIAŁ E.

WALKI W SZCZEGÓLNYCH WARUNKACH.

I. Walki leśne.

II. Walki nocne.

III. Walki o miejscowości i bój uliczny.

IV. Walki o przeprawy.

V. Walka na tyłach.

Patrole i oddziały partyzanckie.

ROZDZIAŁ F.

MARSZE, POSTOJE, TRANSPORTY.

I. Marsze.

Wykonanie marszu.

II. Postoje.

III. Transporty samochodowe.

IV. Transporty kolejowe.

ROZDZIAŁ G.

ZAOPATRYWANIE I EWAKUACJA W RAMACH PUŁKU PIECHOTY.

I. Zasady zaopatrywania.

II. Tabor pułku piechoty.

III. Zaopatrywanie w żywność.[1]

IV. Zaopatrywanie w amunicję.

V. Zasady ewakuacji.

załączniki

WARSZAWA 1933


  • 1) W nowej strukturze pułku po roku 1936, zamiast taboru pułkowego były 4 mniejsze tabory batalionowe.
PRZYPISY
z 243
generate time: 0.293 s, memory: 16.83